Karta ekumeniczna

"Karta ekumeniczna" podpisana w Strasburgu 22 kwietnia 2001 roku przez prawosławnego Metropolitę Jeremiasza i katolickiego kardynała Miloslava Vlka

Rada Konferencji Biskupów Europejskich (CCEE)
Konferencja Kościołów Europejskich
Wytyczne dla rozwoju współpracy między Kościołami w Europie


"Chwała Ojcu i Synowi, i Duchowi Świętemu!"
Jako Konferencja Kościołów Europejskich (KEK) i Rada Konferencji Biskupów Europejskich (CCEE) w duchu orędzi dwóch Europejskich Ekumenicznych Zgromadzeń w Bazylei w 1989 i w Grazu w 1997 roku jesteśmy mocno zdecydowani zachowywać i dalej rozwijać jedność rosnącą pomiędzy nami. Dziękujemy Bogu naszemu w Trójcy, że przez Ducha Świętego kieruje naszymi krokami ku coraz pełniejszej jedności.
Przyjęły się już różne formy współpracy ekumenicznej, lecz wierni modlitwie Chrystusa: "Aby wszyscy stanowili jedno, jak Ty, Ojcze, we Mnie, a Ja w Tobie, aby i oni stanowili w Nas jedno, aby świat uwierzył, żeś Ty Mnie posłał" (J 17,21), nie możemy zadowalać się obecnym stanem rzeczy. Świadomi naszej winy i gotowi do nawrócenia winniśmy dążyć do przezwyciężenia podziałów, które jeszcze istnieją między nami, ażeby móc razem wiarygodnie głosić orędzie Ewangelii między narodami.
Wsłuchani wspólnie w Słowo Boże zawarte w Piśmie Świętym i wezwani do wyznawania naszej wspólnej wiary, jak i wspólnego działania zgodnie z wyznawaną prawdą, chcemy dać świadectwo miłości i nadziei wszystkim ludzkim istotom.
Na naszym kontynencie europejskim, od Atlantyku do Urali, od Bieguna Północnego do Morza Śródziemnego, który dzisiaj bardziej niż kiedykolwiek cechuje pluralizm kulturowy, chcemy angażować się zgodnie z Ewangelią na rzecz godności osoby ludzkiej, stworzonej na obraz Boga, i jako Kościoły przyczyniać się razem do pojednania narodów i kultur.
W tym duchu przyjmujemy tę Kartę jako wspólne zobowiązanie do dialogu i współpracy. Przedstawia ona podstawowe zadania ekumeniczne i wytycza szereg przewodnich wskazań i obowiązków. Winna ona służyć rozwojowi wszystkich płaszczyzn życia Kościołów, ekumenicznej kultury dialogu i współpracy, tworząc w tym celu wiążące normy. Nie posiada ona jednak charakteru dogmatyczno-nauczycielskiego czy prawno-kościelnego. Jej obowiązywalność polega raczej na samozobowiązaniu ze strony europejskich Kościołów i organizacji ekumenicznych. Na podstawie tego tekstu mogą one formułować w swojej sytuacji własne dodatkowe normy i wspólne perspektywy, biorąc pod uwagę konkretnie własne wyzwania i wypływające stąd zobowiązania.

I – WIERZYMY W "JEDEN, ŚWIĘTY, KATOLICKI I APOSTOLSKI KOŚCIÓŁ"
"Usiłujcie zachować jedność Ducha dzięki więzi, jaką jest pokój. Jedno jest ciało i jeden Duch, bo zostaliście wezwani do jednej nadziei, jaką daje wasze powołanie. Jeden jest Pan, jedna jest wiara, jeden chrzest. Jeden jest Bóg i Ojciec wszystkich, który jest i działa ponad wszystkimi, przez wszystkich i we wszystkich" (Ef 4,3-6).

1. Wezwani razem do jedności wiary
Zgodnie z Ewangelią Jezusa Chrystusa, jak to naucza Pismo Święte i ujmuje ekumeniczne nicejsko-konstantynopolskie wyznanie wiary (381), wierzymy w Boga w Trójcy: Ojca, Syna i Ducha Świętego.
Skoro w tym Credo wyznajemy "jeden, święty, katolicki i apostolski" Kościół, nasze niezbywalne zadanie ekumeniczne polega na uwidacznianiu tej jedności, która jest zawsze darem Bożym.
Istotne różnice w płaszczyźnie wiary uniemożliwiają jeszcze widzialną jedność. Istnieją odmienne pojęcia Kościoła i jego jedności, sakramentów i posług. W tej sytuacji nie wolno nam rezygnować. Jezus Chrystus ukazał nam na Krzyżu swoją miłość i tajemnicę pojednania: naśladując Go, chcemy uczynić wszystko, co możliwe, by rozwiązać problemy i przezwyciężyć przeszkody, które jeszcze dzielą Kościoły.
Zobowiązujemy się podążać za apostolskim wezwaniem z listu do Efezjan (Ef 4,3-6) do jedności i cierpliwie zmierzać do osiągnięcia wspólnego rozumienia zbawczego orędzia Chrystusa zawartego w Ewangelii;
działać z mocy Ducha Świętego na rzecz widzialnej jedności Kościoła Jezusa Chrystusa w jedynej wierze, która znajduje swój wyraz we wzajemnym uznaniu chrztu i w eucharystycznym dzieleniu się oraz we wspólnym świadectwie i służbie.
«« | « | 1 | 2 | 3 | 4 | 5 | » | »»

aktualna ocena |   |
głosujących |   |
Ocena | bardzo słabe | słabe | średnie | dobre | super |

Pobieranie...

Reklama

Reklama

Reklama