Taizé: Bracia zachęcają do rozeznawania drogi życiowej w świetle wiary

W poszukiwaniu kierunku

Cisza pomaga we właściwym rozeznawaniu. Kiedy zastanawiamy się, jaki kierunek obrać, cisza pozwala nam wsłuchać się w to, co w nas najgłębsze. Potrzebujemy również wewnętrznej wolności, żebyśmy mogli dokonywać odpowiedzialnych wyborów. Taka wolność zakłada zgodę na własne ograniczenia, ale bez lęku; lęk nigdy nie jest dobrym doradcą a Bóg nigdy niczego nie narzuca naszym sercom.

Każdy szuka zarówno poczucia przynależności, jak i jakiejś formy bezpieczeństwa. Kiedy szukamy autentycznego sposobu życia, czasami inni ludzie mogą nam pomóc zobaczyć, kim naprawdę jesteśmy. Dzięki innym możemy być zaskoczeni odkryciem czegoś, czego nigdy nie znaleźlibyśmy w pojedynkę.

W Ewangelii wg św. Jana dwaj młodzi ludzie stoją w dolinie Jordanu ze swoim nauczycielem, Janem Chrzcicielem, któremu ufają. Nie chcąc ich zatrzymywać przy sobie, Jan wskazuje im kogo innego, Jezusa. I uczniowie idą za Nim.

Kiedy Jezus ich widzi, pyta, „Czego szukacie?”. Gdy odpowiadają: „Nauczycielu, gdzie mieszkasz?”, mówi im „Chodźcie, a zobaczycie”*.

Te dwa pytania są podsumowaniem procesu poszukiwania i odkrywania kierunku drogi z Chrystusem. Zaczynając od naszych własnych pragnień, od wypowiedzenia naszej tęsknoty za pełniejszym życiem – „Czego szukacie?” – możemy przedstawić to Jezusowi – „Nauczycielu, gdzie mieszkasz?”.

Jezus, który zaprasza nas „Chodźcie, a zobaczycie” jest łagodny i pokornego serca; kocha nas miłością bezwarunkową, pewną i niezawodną. Czy odważę się odpowiedzieć na to zaproszenie mimo moich wahań a nawet wątpliwości?

Jezu Chryste, wskazuj mi drogę i przygotuj mnie, aby nią iść *.

Kim są osoby, które wskazują mi Chrystusa? Znajdź chwilę, żeby za nie podziękować.