Władze wypuściły już za kaucją 135 osób aresztowanych po fali przemocy. Proces sądowy grozi tylko niewielu z nich.
W pierwszą rocznicę zamieszek w Jaranwala chrześcijanie w Pakistanie ciągle czekają na sprawiedliwość. „Domy i kościoły zostały odbudowane lub wyremontowane, jednak panująca dynamika władzy uniemożliwia pojednanie i uzdrowienie”, powiedział Peter Jacob, dyrektor Centrum Sprawiedliwości Społecznej Pakistanu w Lahore, w rozmowie z niemiecką agencją katolicką KNA.
Orgia przemocy, która miała miejsce 16 sierpnia 2023 roku, została wywołana zarzutami postawionymi dwóm chrześcijanom w mieście Jaranwala w prowincji Pendżab; Według organizacji pomocowej Open Doors, wśród ponad 120 tys. mieszkańców miasta żyje 5 tys. chrześcijan. Obu mężczyzn oskarżono o profanację stron Koranu. Jest to uważane za bluźnierstwo i w Pakistanie, w którym przeważa islam, stanowi poważne przestępstwo, które może być karane śmiercią.
Skrajnie prawicowa partia islamistyczna Tehreek-i-Labbaik Pakistan wezwała do przemocy przez głośniki meczetu. Według lokalnych doniesień policja stała bezczynnie i przyglądała się ekscesom. Między innymi spalono 26 kościołów i zbezczeszczono Biblię. Wściekły tłum zburzył i splądrował także wiele domów chrześcijan.
Chrześcijanin w Pakistanie skazany na śmierć
Od czasu zamieszek podejmowane są próby zrzucenia winy za przemoc na samych chrześcijan. Dwóch mężczyzn oskarżonych o bluźnierstwo zostało teraz uniewinnionych. Jednak w lipcu 22-letni Christian Ahsan Raja Masih został skazany na śmierć. Pracownik cegielni zranił uczucia religijne muzułmanów, udostępniając w Internecie bluźniercze treści. W wyroku stwierdzono, że wywołało to poważne niepokoje w Jaranwali.
Chrześcijanie pakistańscy postrzegają potępienie jako policzek. Władze wypuściły już za kaucją 135 osób aresztowanych po fali przemocy. Proces sądowy grozi tylko niewielu z nich.
Również na szczeblu politycznym brakuje zainteresowania rozwiązaniem tej kwestii. We wrześniu 2023 roku. Senat odrzucił wniosek pięciu senatorów Pakistańskiej Partii Ludowej o debatę na temat przemocy w Jaranwali – pod pretekstem rzekomych rozbieżności formalnych w podpisach.
Prawo dotyczące bluźnierstwa ogranicza wolność religijną
W dorocznym raporcie amerykańskiej Komisji ds. Międzynarodowej Wolności Religijnej wymieniono pakistańskie prawo dotyczące bluźnierstwa jako jedną z głównych przyczyn braku wolności religijnej w tym kraju. Oprócz zarzutów o bluźnierstwo chrześcijanie padają ofiarami linczów i przymusowych nawróceń. Często dochodzi również do ataków i profanacji miejsc kultu. „Przypadki bluźnierstwa i związana z nimi przemoc tłumu pozostają poważnym zagrożeniem” – stwierdzono.
Pojawiają się też inne problemy: około 4,5 miliona Pakistańczyków pracuje w cegielniach za głodową pensję. Szacuje się, że znacznie ponad połowa z nich to chrześcijanie. Aby zarobić na życie, pracownicy często zaciągają pożyczki od właścicieli fabryk na niezwykle wysokie stopy procentowe. W ten sposób wpadają w niewolę za długi przechodzącą na kolejne pokolenie.
400 mężczyzn atakuje właścicieli fabryk obuwia
Mimo pamięci o wydarzeniach w Jaranwali dochodzi do nowych aktów przemocy: według doniesień mediów w maju 400 muzułmanów uzbrojonych w pałki i kamienie zaatakowało chrześcijańskiego właściciela fabryki obuwia w prowincji Pendżab. Na początku czerwca zmarł w wyniku odniesionych poważnych obrażeń przeciwko trwającym atakom protestowali chrześcijanie w całym kraju.
Oskarżeni o bluźnierstwo nie są bezpieczni nawet po oficjalnym uchyleniu wyroków skazujących. Shagufta Kausar i jej mąż Shafqat Emmanuel zostali w 2014 roku skazani na śmierć za bluźnierstwo. Po uchyleniu wyroku w 2021 roku musieli opuścić Pakistan ze względu na swoje bezpieczeństwo. Chrześcijanie w Pakistanie są jak owce wśród wilków – bez obrońcy”, powiedziała Kausar na konferencji prasowej w lipcu w Rzymie.
Sama opublikowała zdjęcia na których strzela... do obrazu Matki Bożej z Dzieciątkiem Jezus.
Chrześcijanie bywają ignorowani przy przydzielaniu żywności.
Kontynuatorzy tradycji średniowiecznego zakonu zajmują się głównie działalnością charytatywną.
Potępili też wdarcie się Cerkwi rosyjskiej na tereny kanoniczne Patriarchatu Aleksandryjskiego.
"Spotkanie było ważnym krokiem w umacnianiu relacji między UKG a jego Kościołem macierzystym"